Dulu.. masa kenal ko..aku tau perangai kau macamni, masa tu aku tak kisah.. sebabnyer aku tak rasa apa yang member aku dulu tu rasa bila citer je pasal kau. Kita cakap memang senang..tapi kita tak berada kat tempat orang tu. and kita sendiri tak tahu apa sebenarnya orang tu rasa tentang kau. Kalau orang tak tahu, perception orang mesti fikir aku ni JAHAT, aku ni GUNA-GUNA kan kau. Tapi, sedangkan.. aku taknak lagi susahkan kau lagi. Bila kau offer nak tolong orang, bila orang yang kau tolong tu timbulkan masalah buat kau.. contohnya kau offer nak tolong antar orang tu balik, dah on the way rumah orang tu solok plak. mesti kau rasa ia sangat-sangat menyusahkan kau.. and lepastu kau balik rumah kau cerita kat orang. Serupa kau tak payah offer tolong orang tu kalau kau betul2 tak ikhlas nak tolong. Tak payah la nak berkira..
Kalau keluar hang out, contohnya lepak ngan dak-dak kelas gi tengok wayang ke. Ikutkan hati aku memang taknak join. malas.. and takde mood and ongkos takde. (ade tapi nak jimat la kan) then bila budak-budak ni beli tiket wayang pukul 12 tengah malam muka ko dah berubah dah. Mula-mula kau yang beriya-iya nak pegi kan.
Masing-masing ada masalah.. and nak tak nak kene jugak hadap tapi kalau masalah kau sorang pun kau nak kene tarik orang tolong kau.. sampai bila?? sampai bila weh? sampai orang tu dah berlaki? dah beranak? pun nak jugak ke tolong kau? bukan nak kata selfish ke apa.. lecturer aku penah pesan, kengkadang kita kene jugak pentingkan diri kita.. kalau asek nak fikir diri orang.. nak jaga hati orang.. hati sendiri sapa nak jaga beb??
And kadang-kadang, kita fikir kita ni lagi bagus dari orang.. walhal ada berjuta-juta, berbillion-billion orang lagi hebat lagi bagus dari kita. Tak payah la kau nak bangga-bangga, tunjuk- tunjuk dengan kelebihan yang kau ada tu. Simpan aje lah.. orang tak pandang pun. Dan aku pun tak HERAN!
Orang lain pun ade sakit.. orang lain pun ade jugak demam.. tapi pandai-pandai la urus diri sendiri sebelum sakit tu bertambah melarat.. ini tak, demam sikit pun siap mintak tolong orang anta pegi klinik. Please la.. jangan la nak mengada sangat. Aku naik meluat la weh.. orang lain pun demam jugak. ade jugak batuk. tapi takde la ngade2 macam kau sampai mintak tolong pegi klinik apa bagai.. telan panadol sudah..(in case betul-betul tak larat ke apa) Waktu sakit, buat muka betul-betul sakit ah. bila jumpa member melawak gelak terbahak-bahak! tu yang aku tak bleh bla langsung tu. Kau berlakon sakit ke kau betul-betul sakit ni weh?!!
Dah ar.. hopefully, lepas ni aku dah takde nak kusut2 kepala lagi nak kene fikirkan ko.. Dah makan ke belum, dah mandi ke belum. Bila aku nak ke mana-mana aku kene fikirkan diri kau.. Dan kau tak payah la bersusah-susah nak fikir untuk diri aku.. aku leh survive sendiri. So dengan tenang aku leh uruskan hal aku kau pun tak payah lorat-lorat nak offer tolong apa bagai.. aku tak kisah pun kau tak tolong aku melainkan aku betul-betul perlukan pertolongan.. and terpaksa mintak tolong kau.. bukan pe, taknak orang mengungkit belakang hari nanti.. sedangkan kalau aku pernah tolong kau ke apa.. aku tak fikir pun menyusahkan, tapi bila sampai tiap-tiap masa aku je kene.. better aku stay away dari kau kan.. kau carilah orang yang boleh kau burdenkan life dia. Sebab aku dah takleh nak hadap lagi, nasihat dan teguran dah takde makna dah buat kau.. mulut pun sampai takde buih dah nak berbuih-buih kat kau. Lepasni kau pandai-pandailah settle kan sendiri hal ehwal diri kau. dah..
Bye!

Hye
Welcome to my blog. Before anything else please follow these rules : no RIPPING, 














My Parents + dakMOK!
Me and My Parents
My Parents
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home